Meer rijmelarij
Kastelein
Een kastelein uut Oudewater
Bewaarn wat laatste draank veur later
Hàd weer is gien moat
Zwabbert over stroat
Had d’ aandre morn een dikke vette kater
Die kastelein uut Oudewater
Juust, die met die dikke vette kater
Vrouwlief stund te bleern.
“Wil ie et dan nooitt leern”
Hij zee: ”schat, echt, het meeste dat is water”
Mijn kleinkind
Ik wil oe heurn as alles stille is
Ik wil oe zien as alles donker is
Ik wil oe vuuln as ie niet bi-j mi-j bint
As dat gebeurt bin’k bliede as een kind.
Ik wil oe heurn as de fanfare klinkt
Ik wil oe zien as alles um oe blinkt
Ik wil oe vuuln ai-j in mien armen ligt
As dat gebeurt wordt al wat zwoar is licht.
Sni-jvlokkies
Heel kalm daalt ze uut de wolken neer
Zuukt noar een plekkie wat heur zint
Zwiebert zwabbert zachies hin en weer
Tot ze op heur plekke an- è-kommen bint.
As ze dan dicht bi-j mekare kroept
Maakt ze saam een wonderwit tapijt
Op struken, stroaten, dak en stoep
Wi-j kiekt uut ‘t raam en dénkt: ’t sni-jt.
Gien held
Een oorlog kent gien grote “held”.
Hooguut jongelu die in’t gevecht niet starft.
Alleen et aantal doden is wat telt.
Dat wordt bi-j heur noasten in de ziele karft.
De zogenaamde “held” dat is een vrouw, een man.
Die van de overheid mut doden op het veld.
Uut zulfbehoalt um dat et niet aanders kan.
Blieft ze in léém, bint ze veur’t volk een “held”.
Een blikkie kriegt ze op de jas è-speld.
Een symbool van heur beteunde moed.
Ze wordt toe è-spreuken as een “held”.
Mar ’t gemis van kameroaden is veur goed.
Ök postuum wordt er nog over moed en trouw vermeldt.
Een noaste die een lintie in ontvangst mag neem.
Ök in de eulogie is sprake van een “held”.
Allemoale mooie proaties over een verleuren leem .
Loat ‘goede doelen organisaties’, burgers, ‘overheden’.
Zich bezig hoaln met stoppen van geweld.
Die doarveur zorgt mag met goald worden bekleden.
Dan hoeft er nooi meer ien te starm als “oorlogsheld”.
Slien
Jet Bruin, uut et mooie Drentse dorpie Slien
Nuumt zich zülf, inplaats van Jet. Mevrouw Bru-ien
Dat vind ik zei ze, sjiek, veur-naam en net
En heb ok et platte proaten bi-j de vulnis neer è-zet.
Mar de Slieners die zegt nӧw gewoon, Kakmadam Bru-ien
Et oalde peerd van Marsman uut Vroomshoop
Gung uut zichzulf een keertie op de loop
maar teegn de oamd worde hij steed muier en steeds luier
Zei teegn zichzulf ik goa nooit meer allennig an de kuier
Want volgens mi-j zit ik vol verkeerde doop.
Soms as ik noar Ansens theehuus hen wil goan
Mut ik de auto een ende van dat theehuus loaten stoan
Et hele pad is iene bende grote modder
Op mien broekspiepe krieg ik dan vake een grote klodder
Toch wil ik doar hen mar mut de klompen buten loaten stoan.
Maak jouw eigen website met JouwWeb